
வெள்ளைப் பொடி கரையும்படி நான் சூப்பை மெதுவாகக் கிளறுகிறேன். பிறகு அதை மேலே ஆல்பாவிடம் எடுத்துச் சென்று, கரண்டியை ஊதி, நானே அவனுக்கு ஊட்டுகிறேன். அவன் எனக்கு நன்றி சொல்கிறான். பத்து ஆண்டுகளாக யாரும் தன்னை இப்படிக் கவனித்துக்கொண்டதில்லை என்கிறான். பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன், மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சம் நிறைந்த மேசையில் அமர்ந்து, என் சகோதரி தன் வயிற்றில் இருந்த குழந்தைக்காகக் கெஞ்சுவதை அவன் பார்த்தான். அவளுக்கும் அவன் ஊட்டினான்.