برو و هرگز برنگرد

خلاصه داستان

در روز عروسی، خانم جیانگ پای محراب ایستاده بود که داماد میکروفون را برداشت و برای زنی دیگر آواز عاشقانه خواند. عشق اولش. «مهتاب سفید» او. جلوی چشم همه‌ی دوستان، همه‌ی اعضای خانواده، همه‌ی شاهدان روزی که قرار بود شادترین روز زندگی‌اش باشد. گریه نکرد. التماس نکرد. فقط برگشت و رفت. بدون جنجال. بدون توضیح. فقط صدای آرام زنی که خودش را به جای یک دروغ انتخاب کرد. در سال‌های بعد، خودش را از نو ساخت. عشقی را که روزی به او داده بود در رؤیاهای خودش ریخت و اوج گرفت. کسی شد که او دیگر نمی‌توانست به او برسد، کسی که دنیا دیگر نمی‌توانست نادیده‌اش بگیرد. و او؟ از دور تماشا می‌کرد، غرق در سنگینی چیزی که دور انداخته بود. بارها و بارها برگشت و برای فرصتی دیگر التماس کرد. اما خانم جیانگ مهم‌ترین درس را آموخته بود: وقتی سرانجام از آدم اشتباهی دور می‌شوی، هرگز به عقب نگاه نمی‌کنی. داستان زنی که حاضر نشد پاورقی داستان عاشقانه‌ی دیگری باشد و به جایش داستان خودش را نوشت.