
وقتی شیوع زامبیها شروع شد، امیلی در مترو شهر B از حوادث گاززدگی در بیمارستان پیناکل باخبر شد. همسایهاش هشدار داد که شهر فردا قرنطینه میشود. او فوراً از سر کار مرخصی گرفت، بلیت سفر رزرو کرد، با قیمتهای بالارفته آذوقه ذخیره کرد و به پدر و مادرش گفت همهی ضروریات را ذخیره کنند و بدون تأخیر خانه را مستحکم کنند. او بهزحمت به آخرین پرواز شاتل فرودگاه به شهر Q رسید و دوباره به پدر و مادرش پیوست. خانواده برای تقویت دفاع، خانه را مهروموم کردند. زامبیها در طبقهی پایین پیدا شدند و شروع به جهش کردند، حتی یک رهبر آلفای باهوش هم پدید آمد. تمام خانواده با تکیه بر کالاهای ذخیرهشده و محصولات کوچکی که در خانه کاشته بودند برای بقا تلاش کردند. بعدتر، غارتگران مسلح به مجتمع مسکونی یورش بردند و ویرانی به بار آوردند. امیلی با به جان خریدن خطری بزرگ پهپادش را پس گرفت. با خون خودش علامت SOS را نوشت و سپس پهپاد را هدایت کرد تا درخواست کمک بفرستد. ارتش سرانجام علامت او را دید و آنها را نجات داد. به آنها خبر دادند که همهی زامبیهای شهر Q از بین رفتهاند و تمام خانواده به سوی پناهگاه امن رسمی راه افتادند.