
لیو، کارآموز ورشکستهی یک خانهی حراج، برای پرداخت بدهیهایش یک فلس جعلی اژدها را به مزایدهی بازار سیاه میگذارد و ندانسته کائل، آخرین اژدهای سیاه روی زمین، را احضار میکند. پیش از فرود آمدن چکش، دم کائل دور کمر لیو حلقه میشود و او در برابر جمعیت اعلام میکند: «از من دزدیدی. حالا مال من هستی.» وقتی شکارچی اژدها گریم و طلبکار مارکوس دست به دست هم میدهند تا تیری از دندان اژدها را در استخوان بال کائل فرو کنند و او را زیر آوار گیر بیندازند، لیو دیگر نمیتواند کنار بایستد. او انگشت شست دررفتهاش را میشکند تا از زنجیر طلایی رها شود و پابرهنه به میدان نبرد برمیگردد و با بدن خودش از اژدها محافظت میکند. در میان ویرانهها، کائل زبان خودش را گاز میگیرد و به لیو خون اژدها میخوراند و نفس و انرژی خطوط لی را در او میریزد و میان آن دو پیوندی همدلانه و شکستناپذیر میسازد.