Το χρυσό αγόρι του δράκου

Υπόθεση

Για να ξεπληρώσει τα χρέη του, ο Λίο, ένας χρεοκοπημένος ασκούμενος ενός οίκου δημοπρασιών, βγάζει σε μαύρη αγορά μια πλαστή φολίδα δράκου και, χωρίς να το ξέρει, καλεί τον Κάελ, τον τελευταίο μαύρο δράκο της γης. Πριν πέσει το σφυρί, η ουρά του Κάελ τυλίγεται γύρω από τη μέση του Λίο, καθώς δηλώνει μπροστά στο πλήθος: “Με λήστεψες. Τώρα μου ανήκεις.” Όταν ο κυνηγός δράκων Γκριμ και ο πιστωτής Μάρκους ενώνουν τις δυνάμεις τους για να τρυπήσουν με ένα βέλος από δόντι δράκου το οστό του φτερού του Κάελ και να τον καρφώσουν κάτω από τα ερείπια, ο Λίο δεν μπορεί πια να μείνει θεατής. Σπάει τον εξαρθρωμένο αντίχειρά του για να ξεφύγει από μια χρυσή αλυσίδα και τρέχει ξυπόλητος πίσω στο πεδίο της μάχης, προστατεύοντας τον δράκο με το ίδιο του το σώμα. Μέσα στα ερείπια, ο Κάελ δαγκώνει τη γλώσσα του και ποτίζει τον Λίο με αίμα δράκου, μεταγγίζοντάς του ανάσα και ενέργεια των γραμμών ley και σφυρηλατώντας ανάμεσά τους έναν άρρηκτο ενσυναισθητικό δεσμό.